Dzieci w przedszkolu uczą się samodzielności, współdziałania w grupie, nabierają wiary w siebie. W domu mnóstwo rzeczy robią za nie rodzice: albo z miłości, albo też z braku cierpliwości. Mama często nawet mówi za dziecko! Wygląda to tak: Widzisz, jaki piękny samochód jedzie, ładny prawda?To Ford. W ten sposób mama za dziecko opisuje i ocenia. W przedszkolu pozwalamy dzieciom popełniać błędy na własny rachunek.

Pójście do zerówki wiąże się z takim samym stresem, jak pójście do szkoły. Łagodzenie tego stresu to zadanie i dla rodziców, i dla przedszkola. Jeśli rodzic będzie traktował przedszkole jak przechowalnię, to przyprowadzając dziecko 1. września zostanie ono przechowane. Po prostu zajmiemy się nim przez dziesięć godzin dziennie najlepiej, jak potrafimy. Mądrzy rodzice już w kwietniu, kiedy są zapisy, przyprowadzają do przedszkola swoje pociechy. Dziecko może zostać, poznać inne przedszkolaki, nauczycielki.

Przedszkole spełnia bardzo ważna funkcje w osiągnięciu przez dziecko tzw. Dojrzałości szkolnej. Składają się na nią nie tylko konkretne umiejętności, jak pierwsze próby czytania, pisania, mycie zębów czy owoców przed jedzeniem. O dojrzałości szkolnej świadczy też umiejętność koncentracji, skupienia uwagi, rozmawiania, odpowiadania na pytania, reagowania na nakazy i zakazy. Dziecko dojrzałe do szkoły powinno także rozumieć obowiązujące je normy oraz to, za co jest nagradzane i karane. Z badań wynika, że między dziećmi, które do przedszkola chodziły, i tymi, które do przedszkola nie chodziły, jest nawet dwuletnia różnica rozwojowa... W porównaniu z siedmiolatkiem, który idzie do szkoły i był w przedszkolu od trzeciego roku życia, a takim, który do przedszkola nie chodził, mogą być nawet dwa lata różnicy w rozwoju umiejętności. Czy te nierówności można wychwycić i zniwelować później, już w szkole? Raczej nie. Nauczyciele w szkołach nie potrafią albo nie są w stanie, np. w 30 osobowej klasie, zauwa
żyć i usunąć różnic między uczniami. Polska szkoła najczęściej skupia się na przekazaniu przewidzianej w programie wiedzy, potem jej egzekwowaniu i ocenieniu ucznia. W ten sposób szkoła często pogłębia różnice między uczniami słabszymi i lepszymi. Ponad jedna piąta polskich nastolatków nie rozumie tego, co chwilę wcześniej przeczytała! A więc szkoła różnic nie zniwelowała.

Najlepszym momentem na wyrównanie poziomu jest przedszkole. Jeśli nie jest ono tylko bawialnią czy przechowalnią dzieci. Przedszkole to instytucja, która, rozwija, przekazuje wiedzę, ale też podciąga słabsze dzieci, wyrównuje ich braki. Mądry nauczyciel z indywidualnym podejściem, bardzo lubi dzieci zdolne i kocha dzieci, które odstają, bo to dopiero jest wyzwanie: tak z nimi popracować, żeby nadgoniły. W przedszkolu uczymy ciekawości świata. Jeśli rodzice lub przedszkole nie zaszczepią jej w tym wieku, potem właściwie nie da się tego naprawić. Odczuwają to dzisiaj dorośli. Po trzydziestce, czterdziestce każą im się uczyć języka obcego, a ta szuflada od dawna jest zamknięta na klucz albo nikt jej nigdy nie otworzył. Tymczasem niech się dziecko w przedszkolu uczy tego angielskiego poprzez wierszyki, piosenki. W przedszkolu nie nauczymy mówić perfekt po angielsku, ale właśnie tak otwieramy ważną szufladkę.

Są dwa etapy w życiu człowieka, kiedy mamy szczególnie duże szanse na wyrównanie różnic edukacyjnych, społecznych. Pierwszy - to kilka lat przed szkołą. Drugi - to już dorosłe życie, kiedy korzysta się z tzw. Drugiej, trzeciej szansy edukacyjnej.

Najbardziej naturalne dla człowieka, i o wiele łatwiejsze, jest wykorzystanie tej pierwszej okazji. Obowiązkowa zerówka w to minimum, ale też na pewno krok w dobrą stronę, w kierunku powszechnego przedszkola.

Na podstawie rozmowy z prof. Z. Kwiecińskim przygotowała Anna Kubiak